Ik krijg deze gedachte ‘ik stop ermee’ geregeld.
En hier is niets mis mee!

Ik wil dan stoppen met mijn werk.

Eerlijk is eerlijk, die gedachte komt vaker:
als het bijna vakantie is,
of als ik een poosje flink druk ben geweest,
of als ik programma’s heb afgesloten.
Zoals nu: de jaargroep is afgesloten, de trauma 3-daagse is ook weer geweest.
Dit zijn twee belangrijke ‘eigen kindjes’ van me.
Ik kan niet zomaar weer een nieuwe ‘plannen’.

Hehe, zo fijn die gedachte: ‘ik stop ermee…’

Waarom zo is die gedachte zo fijn?
Omdat ik mezelf dan even op non-actief zet.
Ik stop ermee... geeft ruimte.
Ruimte om effe niets te hoeven ‘creëren’,
mmm zo lekker relaxed…

Ach, weet je, ondertussen weet ik dat ik toch niet stop.
Mijn werk hoeft niet veel of groot te zijn.
Als ‘hulpje van God’ ben ik beschikbaar,
dat weet ‘de grote baas’,
(en ik weet heus wel dat dat die grote baas
Ik Zelf ben).

Ik wacht.
Tot het weer ‘tijd’ is.
Wat is tijd he, dat ligt nog ergens waar ik
nu niet ben.

Dank je wel voor het lezen!


Lieve groetjes, Kitty en nieuwe pup Easy

Ontvang inspirerende, liefdevolle blogs en tips die je helpen bij het zinvol rouwen.

Je bent succesvol ingeschreven.