Wat betekent het als mensen tegen je zeggen:
“Blijf niet in je rouw hangen.
Je moet het gewone leven weer oppakken.
Geef het een plekje en ga door!” ?

Graag wil ik je mijn kijk op ‘in de rouw blijven hangen’ geven:

Als je blijft hangen, dan kun je dat letterlijk voorstellen alsof je aan een touw vastzit dat uit de lucht komt vallen.
Zie je jezelf al hangen en bungelen? 

Ik heb ervaren dat dit touw gemaakt is uit oude, pijnlijke verhalen en herinneringen over het sterven en de dood van jouw dierbare.  Deze verhalen kunnen ongelooflijk veel pijn doen, waardoor jij je leven niet kunt oppakken op een manier die voor jou voedend is.

Blijven hangen in de rouw:
Bepaalde pijnlijke gedachten en verhalen blijven maar terugkomen
en je weet niet hoe je ervan afkomt.
Je weet niet hoé je jezelf weer losknoopt. En het leven weer kunt omarmen.

Deze verhalen belemmeren het zicht om iedere nieuwe dag die ons is aangeboden met beide handen aan te grijpen.
Het zicht om vrij en onbelast je leven te ervaren.
Om nieuwe dingen te zien.
Om echt te zien, echt te luisteren en om in verbinding met andere mensen (en dieren) te zijn.

Ik geef je graag 5 tips die mij hebben geholpen om  mezelf los te knopen van het touw van rouw. Om niet meer te blijven hangen in een pijnlijk verhaal. 

Tip 1) Ben ervan bewust dat jij het bent die hangt.
Het heeft niets te maken met een ander. Zelfs niet met de overledene.

Tip 2) Probeer bewust te worden van de verhalen waar je aan blijft hangen.
Schrijf erover, maak ze zelfs groter dan dat ze nu zijn. Maak er een toneelstuk van. Schrijf, knip plaatjes uit tijdschriften, maak een muziekstuk. Zie het als een kunstwerk dat vele mensen bewonderen. Bewonder het verhaal dat door je heen komt.
Zie hoe intens menselijk dit verhaal is.

Lees je verhaal hardop voor aan een ander. Desnoods je kat of je hond.
Vecht er niet tegen, maar ga er creatief mee aan de slag.
If you can’t beat them, join them. 😉

Tip 3) Onderzoek een verhaal met een onderzoekmethode als The Work of Byron Katie.
Gebruik het werkvel dat je op haar website vindt. Ga helemaal los! Zet alle negatieve oordelen en rare, extreme gedachten die je hebt op papier.
Adem door, voel, uit jezelf. 
En onderzoek het pas helemaal aan het eind. Begin het onderzoek niet te snel, neem de tijd ervoor om alle negatieve oordelen op papier te zetten. (Schrijf niet op de laptop.)

Onderzoek dat wat jou het meest pijn doet. En tot slot, verbind je met je hart. Word een monnik (eerst volledig mens, dan pas monnik), contempleer.
Zet er een rustgevend muziekje bij aan als dat je helpt.

Tip 4) Deel je verhalen die je nog voor jezelf houdt. Deel het met een getuige: een goeie vriendin, je man.
Zeg wat je zo ontzettend moeilijk vindt. Ook na 3 jaar, 5 jaar, na 10 jaar, na 15 jaar.

Welk verhaal is zo blijven hangen dat het je hele leven blijft bemoeilijken?

Begin met… “ik wil wat met je delen, maar ik ben er ook bang voor om het te doen. Ik schaam me een beetje, of ik oordeel er zelf over. Maar mag ik het delen zonder dat jij met jouw verhaal komt? Kun je alleen met je hart en een open mind luisteren? Want mijn hart staat op slot.

Tip 5) Wat is je grootste, pijnlijkste verhaal?  En welke verhalen komen daarna? Maak een grote cirkel op papier en zet daarin jouw pijnlijkste verhaal. Maak daarna kleine cirkels met iets minder pijnlijke verhalen. Hebben deze verhalen iets met elkaar te maken? Is het een geheel? Of staan ze los? Kleur ze in. Intuïtief.

 

Zoals je ziet zijn al deze tips gericht op het onderzoeken van je verhaal. De oefeningen helpen je om geen weerstand meer te bieden tegen de verhalen in je hoofd, maar om ze tot kunst te verheffen zodat ze hun ware gezicht aan jou kunnen tonen.
De verhalen (en dus het touw) zijn de ingang om dichter tot jezelf te komen.
Om jouw leven weer te kunnen omarmen. 

 

Ontvang inspirerende, liefdevolle blogs en tips die je helpen bij het zinvol rouwen.

Je bent succesvol ingeschreven.